ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ

ਕੁਝ ਸਚੀਆਂ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਤਾਂ

1.ਇਬਰਾਹਿਮ ਤੇ ਅਲਾਹ

ਇਬਰਾਹਿਮ ਰਬ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ,  ਨੇਕ ਤੇ ਰਹਿਮ ਦਿਲ ਇਨਸਾਨ ਵੀl ਆਪ ਰੋਟੀ ਤਾਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਸੇ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਜਰੂਰਤ ਮੰਦ ਨੂੰ ਖੁਆ ਕੇl ਭੁਖੇ ਤੇ ਜਰੂਰਤ ਮੰਦ ਆਪ ਹੀ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੇ l ਇਕ ਵਾਰੀ ਰੋਟੀ ਖਾਣ  ਲਈ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆl  ਨਾ ਕੋਈ ਬਾਹਰ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁਖਾ ਨਜਰ ਆਇਆl ਇਕ, ਦੋ-ਚਾਰ ਦਿਨ, ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਏ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ  ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਖਾਧੀ l ਅਖੀਰ ਭੁਖ ਨਾਲ ਬੇਹਾਲ ਉਹ ਖੁਦ ਕਿਸੇ ਭੂਖੇ ਨੂੰ ਲਭਣ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਪਿਆl ਅਖਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ 90 ਸਾਲ ਦਾ ਬੁਢਾ, ਜੋ ਥਕਿਆ ਹਾਰਿਆ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਨਜਰ ਆਇਆl  ਇਬ੍ਰਾਹਿਮ ਨੇ ਉਸਤੋਂ ਪੁਛਿਆ ਤੁਸੀਂ ਰੋਟੀ ਖਾਉਗੇ? ਬੁਢਾ ਬਾਬਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਭੁਖਾ ਸੀl ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ,”  ਭੁਖ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਲਗੀ ਹੈ ਕਈ ਦਿਨ ਤੋਂ ਰੋਟੀ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ ਹੋਈl ਉਹ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ,’ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਤੁਸੀਂ ਬੈਠੋ ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਧਾਲੀ ਪਰੋਸੀ ਗਈ l ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਅਗੇ ਪਰੋਸਿਆ ਥਾਲ ਰਖਿਆl ਜਦ ਉਹ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਗਰਾਹੀ  ਪਾਣ ਲਗਾ, ਇਬ੍ਰਾਹਿਮ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅਗੋਂ ਥਾਲੀ  ਖਿਚ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ ,’  ਬਾਬਾ ਇਹ ਕੀ? ਅਲਾਹ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਰਕੀ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾਣ ਲਗਾ ਹੈਂ  ? ਬੁਢੇ ਬਾਬੇ ਨੇ ਕਿਹਾ,’ ਅਲਾਹ ਵੀ ਕੋਈ ਹੈ ? ਮੈਨੂੰ ਤਾ ਕਿਸੇ ਅਲਾਹ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਨਾ ਮੈਂ  ਕਦੇ ਅਲਾਹ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ  ਸੁਣਿਆ l  ਬਾਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ੁਕਰ ਤਾਂ ਖਾਣੇ  ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਨਾ ਸੀ l ਇਬ੍ਰਾਹਿਮ ਨੂੰ ਗੁਸਾ ਆਇਆ ਕਿ ਐਸਾ ਬੰਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਕਦੇ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖੁਆਉਣਾ ਵੀ ਹਰਾਮ ਹੈl ਉਸਨੇ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਗੁਸਾ ਕਰਕੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਕਢ ਦਿਤਾl ਜਦ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲਗਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ ,’ ਇਬ੍ਰਾਹਿਮ ਇਹ ਤੂੰ ਕਿ ਕੀਤਾ ਹੈ ,ਇਕ ਭੂਖੇ ਅਗੋਂ ਥਾਲੀ ਖਿਚ ਲਈ ਹੈ? ਇਬ੍ਰਾਹਿਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕਦੇ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆl  ਅਲਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ,’ ਮੈਂ 90 ਸਾਲ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ ਰਿਹਾਂ ਹਾਂ ਤਦ ਵੀ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਕਦੇ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆl ਇਬ੍ਰਾਹਿਮ ਨੂੰ ਸੋਝੀ ਆਈ ਉਹ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਲਭਣ ਨਿਕਲ ਪਿਆ , ਹਥ ਜੋੜੇ , ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ ਤੇ ਮੁੜ ਥਾਲ ਪਰੋਸਿਆl

2. ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ

     ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸਿੱਖ ਹੋਏ ਹਨ। ਬੜੇ ਹੀ ਸਿਦਕੀ ਸਿੱਖ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੀ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਬਣੇ। ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਤੇ ਕਿਰਤੀ ਸਿੱਖ ਸਨ। ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਲਕੜਾਂ ਵੱਡ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸਮਾਂ ਐਸਾ ਆਇਆ ਕਿ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮਿਲਿਆ ਥੋੜੇ ਬਹੁਤ ਪੈਸੇ ਬਣੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਹੱਟੀ ਸੀ ਕੋਲ ਗਏ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਸੀ ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਲੋੜਵੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਰਾਸ਼ਨ ਪਾ ਦਿੰਦੇ। ਜਦ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੇ ਬਹੁਤ ਪੈਸੇ ਬਣੇ ਸਨ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿਤੇ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਈ ਜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਲ ਤੇ ਕੁਝ ਆਟਾ ਦੇ ਦੇਵੋ। ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਇਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਆਉਣਾ ਤੇ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਟਾ ਦੋ ਬੁੱਕਾਂ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਪਾ ਦਿਂਤੀਆਂ ਤੇ ਦਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਭਾਈ ਤੇਰੇ ਪੈਸੇ ਬਹੁਤ ਥੋੜੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਰਾਸ਼ਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਈ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ ਕਿ ਸਿਦਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਜੋ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਨ ਕੇ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਇਸ ਲਈ ਭਾਈ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵੱਧ ਪਾਇਆ ਆਟਾ ਕਢ ਲੈ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਪੈਸੇ ਵੀ ਰੱਖ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਰਨ ਵਧ ਪਾਇਆ ਆਟਾ ਕੱਢ ਲਿਆ ਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਦੁਕਾਨ ਵਧਾ ਕੇ ਚਲ ਪਏ ਕਿ ਦੇਖਾਂ ਤਾਂ ਸਹੀ ਏਨੇ ਕੁ ਰਾਸ਼ਨ ਦਾ ਇਹ ਕਰਦਾ ਕੀ ਹੈ। ਜਦ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਓ ਭਾਗਵਾਨੇ ਆ ਦੇਖ ਅੱਜ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਰਿਜ਼ਕ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੈ ਲੈ ਪਕਾ ਤੇ ਖਾਈਏ। ਅਗੋਂ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਵੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ ਉਸਨੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਰਾਸ਼ਨ ਦੇਖ ਕੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਏਨੇ ਕੁ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਿਰ ਵਿਚ ਮਾਰਾਂ ਨਹੀਂ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਭਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੂ ਆਟਾ ਸੀ ਉਸ ਨਾਲ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦੇ ਤਿਆਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਦੋਨੋਂ ਜੀਅ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜ ਪਏ। ਲੜਾਈ ਦੋਨਾਂ ਜੀਆਂ ਚ ਆਪਣੇ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੋਈ ਕਿ ਪਤਨੀ ਕਹੇ ਕਿ ਸਾਂਈ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦੇ ਛਕੋ ਮੈਂ ਇਕ ਛਕ ਲਵਾਂਗੀ ਤੇ ਭਾਈ ਜੀ ਕਹਿਣ ਭਾਗਵਾਨੇ ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਆਉਣਾ ਹੈ ਤੂੰ ਦੋ ਛਕ ਮੈਂ ਇਕ ਛਕ ਲਵਾਂਗਾ। ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਬਾਹਰ ਲੁਕ ਕੇ ਖੜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਦਕ ਇਨੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੋਗੀ ਆਇਆ ਉਸ ਨੇ ਅਲਖ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਇਗ ਜੋਗੀ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਚੋਂ ਮੰਗ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਖੈਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਾਈ। ਹੁਣ ਪੁਛ ਪੁਛਾ ਕੇ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਜਾ ਸੀ। ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਨੇ ਬੜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜੋਗੀ ਜੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੁਵਾਏ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਛਕਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਡੇ ਵਾਂਗੂ ਨਹੀਂ ਜੇ ਘਰ ਚ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੰਗਵਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਤੋਂ ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਵਟ ਪਾ ਲੈਣੇ ਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਧਰੋਂ ਆ ਗਿਆ ਲੋਕ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਦੇਖ ਭਾਗਵਾਨੇ ਆਪਾਂ ਲੜਦੇ ਸਾਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਮੇਟਣ ਲਈ ਇਕ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਛਕ ਲਵਾਂਗੇ ਜੋਗੀ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਭੁੱਖਾ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਛਕ ਕੇ ਇਕ ਹੋਰ ਮੰਗ ਲਿਆ। ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਸਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਦੋਨਾਂ ਜੀਆਂ ਨੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦਾ ਅੱਧਾ ਅੱਧਾ ਕਰਕੇ ਛਕ ਲਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗ ਤੁਰੇ ਤੇ ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦਸ ਕੌਣ ਆ ਤੇਰਾ ਗੁਰੂ ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਏਨਾ ਸਿਦਕ ਭਰ ਦਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲ ਲੈ ਚਲ।ਭਾਈ ਸ਼ੀਆਂ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਣ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਕੇ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਗਏ ਤੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਬਣੇ।

3. ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਹੱਦ

 ਇਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਮਜਬੂਰੀ ਵਸ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰ ਲਿਆ , ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਔਕੜਾਂ ਦਾ ਸਾਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ l ਘਰ ਤੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ  ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ,ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ l ਇਤਨਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਕਰਵਟ ਬਦਲਦੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀl  ਅਧੀ ਰਾਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ ,ਸੋਚਿਆ ਚਲੋ ਬਾਹਰ ਥੋੜਾ ਘੁੰਮ  ਕੇ ਆ ਜਾਵਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਥਕਾਵਟ ਕਰਕੇ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਵੇl ਚਲਦੇ ਚਲਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਇਕ ਗੁਰੂਦਵਾਰਾ ਨਜਰ ਆਇਆ, ਸੋਚਿਆ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਇਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂl ਗੁਰੁਦਵਾਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਭਾਈ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿਚ ਸੋਂਣ  ਚਲੇ ਗਏ  ਸੀl  ਜਿਥੇ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਸੀ ਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸੀ,ਹਲਕੀ ਜਹੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੀl ਉਹ ਆਦਮੀ ਪਿਛੇ ਇਕ ਕੋਨੇ ਵਿਚ  ਬੈਠ ਗਿਆ l ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ  ਇਕ ਬੰਦੇ ਦੀ ਰੋਣ  ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ -ਸ਼ਾਇਦ  ਉਹ ਰੋ ਰੋ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀl ਇਹ  ਬੰਦਾ ਉਠ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੈ , ਰੋ ਕਿਓਂ ਰਹੇ ਹੋ? ਮੈ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਮੇਰੀ ਬੀਵੀ ਸਖਤ ਬੀਮਾਰ ਹੈ, ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਜਮਾਂ ਕਰਾਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰ ਤਕ ਪੈਸੇ ਜਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਉਂਦੇ ਤਾ ਆਪਣੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ , ਇਹ ਹਸਪਤਾਲ ਹੈ ਕੋਈ ਯਤੀਮਖਾਨਾ ਥੋੜੀ  ਹੈl  ਉਸ ਆਦਮੀਨੇ ਪੈਸੇ ਪੁਛੇ  ਤੇ  ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਇਥੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ ਮੈਂ ਘਰੋਂ ਪੈਸੇ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ , ਉਹ ਭਲਾ ਆਦਮੀ ਘਰ ਗਿਆ ਜਿਤਨੇ ਪੈਸੇ  ਉਸ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਸੀ ਲੈਕੇ ਮੁੜ ਗੁਰੂਦਵਾਰੇ ਆਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿਤੇl ਪੈਸਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਾਰਡ ਵੀ ਦੇਣ ਲਗਾ, ” ਕਿ ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਤਾ ਹੈ ਅਗਰ ਹੋਰ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇ ਤਾਂ ਆਕੇ ਲੈ ਲੈਣਾl  ਗਰੀਬ ਨੇ ਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਤਾ ਹੈ, ਕਾਰਡ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂl ਆਦਮੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆl ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਨਵਾਂ ਹਾਂ , ਨਾ ਕਦੀ ਇਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਨਾ ਮਿਲਿਆ , ਨਾ ਕਦੀ ਮੈਂ ਇਸ ਪਾਸੇ ਆਇਆ ,ਮੇਰਾ ਪਤਾ ਇਸ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਉਸਨੇ ਉਸ ਗਰੀਬ ਤੋਂ ਪੁਛ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਦਿਤਾ ਹੈl ਮੈਨੂੰ ਇਥੇ ਜਾਣਦਾ ਹੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ l ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀ ਮਾਨ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ,ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ  ਭੇਜਿਆ ਹੈl ਕਿਤਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ  ਹੈ ਉਸ ਰੱਬ  ਤੇ?  – ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਇਸ ਹੱਦ ਤਕ ਉਸਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇ  ਤਾ ਰੱਬ  ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਕੇ ਆਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ l

                                                                                                                                                                  contd………………..

                ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਿ ਫਤਹਿ

Print Friendly, PDF & Email

Nirmal Anand

Add comment